Vaderhartschool, een hele nieuwe wereld
RELATIEHERSTEL DOOR VERGEVING
In 2006 en 2007 namen Imelda en ik deel aan de Vaderhartschool. Voor mij was dit onderwijs heel bijzonder. Er ging een hele nieuwe wereld open. Aanvankelijk vroeg ik me af hoe je een hele week kan spreken over het Vaderhart van God. Nu besef ik dat dit onderwerp onuitputtelijk is!
Tijdens één van de samenkomsten werd er gesproken over vergeving. Ik hoorde dat, als je niet van harte vergeeft of om vergeving vraagt, dit een hindernis is om Gods liefde overvloedig te laten stromen. Als je het wel doet, zet je jezelf en de persoon die je vergeeft terug vrij. Ik begon te beseffen dat ik, als wedergeboren christen, door het offer van de Heer Jezus, Die in mij woont, de kracht had om van harte te vergeven en om vergeving te vragen.
Enkele weken na de Vaderhartschool ben ik naar mijn ex-vrouw gereden en heb haar om vergeving gevraagd voor het leed dat ik haar had aangedaan. Met mijn nu 33 jarige zoon had ik een haat-liefde verhouding. Ik had hem zoveel te kort gedaan! Een jaar eerder had hij me een brief geschreven waarin hij mij vertelde wat hij van me dacht en hoeveel pijn ik hem gedaan had. Door de Vaderhartschool besefte ik nu dat de enige manier voor herstel van deze relatie, de weg van vergeving was. Ik ben ook hem om vergeving gaan vragen en heb hem verteld hoe trots ik op hem was en hoe graag ik hem zag. Ik kon de klok niet terugdraaien voor het aangedane leed. De bovennatuurlijke realiteit was wel dat mijn hemelse Vader zijn Goddelijke liefde nu overvloedig liet stromen. Er is een herstel in onze relatie gekomen dat echt goddelijk genoemd kan worden. We lachen veel samen, we bellen heel regelmatig, we zien elkaar maandelijks. Nog niet zo lang geleden kreeg ik een sms’je van mijn zoon met de boodschap dat hij mij een lieve papa vindt. Wat ben ik ontzettend gelukkig en gezegend met onze heerlijke relatie!
Drie jaar geleden, enkele maanden voor ik met pensioen ging, kwam onze veel jongere baas ons bureel binnen. Hij wierp op een erg onbeschofte manier een pak facturen op tafel en gaf er op een heel erg boerse manier commentaar bij. Mijn onmiddellijke reactie was heel erg onbeleefd en zeker niet christelijk. Ik liep achter hem aan en vertelde hem dat hij hier met mensen te doen had en niet met honden. Woedend als ik was, stuurde ik hem ook nog een mail met een aantal onvriendelijke opmerkingen. Heel snel kreeg ik een mail terug waarin hij mij een aantal privileges ontnam. Als 50-plusser was sport doen geen recht meer, dus ik kon mijn dagelijkse sporturen vergeten. Verder trok hij de toestemming in die ik gekregen had om vroeger naar huis te vertrekken met het openbaar vervoer, zodat ik veel later thuis kwam. ’s Avonds toen ik thuis kwam, vertelde ik Imelda het hele verhaal en voegde er meteen aan toe dat ik de laatste maanden niet meer ging werken… Ik zou dat wel met de huisarts regelen. Mijn lieve Imelda maakte mij er attent op dat er in de bijbel staat, dat je jouw overste moet respecteren. Genoeg stof dus om in het weekend over na te denken… En of ze gelijk had!
Maandagochtend, toch wel een beetje zenuwachtig, ging ik aankloppen aan zijn bureel en vroeg hem of hij even tijd voor me had.
Ik heb hem vergeving gevraagd voor mijn onbeschofte manier van reageren. Wat ik wel onmiddellijk toevoegde was, dat ik geen spijt had over wat ik gezegd had. De tranen liepen over zijn wangen en hij verontschuldigde zich ook voor zijn manier van handelen. Hij gaf toe dat hij op menselijk vlak nog veel moest bijleren. Ik mocht weer dagelijks gaan sporten en mijn vroeger openbaar vervoer nemen. De laatste maanden werden nog best aangenaam met hem!
We hebben een prachtige, goede God. Het is fantastisch hoe Hij geweldige dingen aan ons openbaart! Als wij ons er meer van bewust worden en ernaar handelen, krijgen we heerlijke resultaten! Dank u Vader, Here Jezus en Heilige Geest !

